Er is meer tussen hemel en aarde…

Gisteren ben ik naar een para en fun beurs geweest. Sjeel en moeders stonden daar ook om workshops kaarten maken te geven, en ik zou 's middags komen helpen. Jammer genoeg was er maar heel weinig animo voor het kaarten maken. De mensen kwamen eigenlijk meer voor het para-gedeelte.

Nu er toch weinig te freubelen viel, ben ik samen met zus langsgeweest bij iemand die aan de hand van de foto van je huisdier e.e.a. kon vertellen en verklaren. Daar moet je dan wel voor open staan. Want het klinkt natuurlijk gek als iemand door een foto aan te raken als het ware in contact komt met jouw huisdier.

Nou stonden wij daar dus wel voor open. En deze persoon wist heel wat dingen te vertellen en te plaatsen. Zo waart er in Sjeel d'r huis nog een persoon met een knotje rond. Da's heftige informatie, toch? En mijn kat vroeg om een kattenluikje (Paul zijn mond viel zowat open) omdat hij eigenlijk naar buiten en naar binnen wil kunnen vluchten als het spannend wordt. En verder kregen Sjeel en ik wat handvaten mee voor de toekomst. Een bijzondere ervaring, nu maar hopen dat het allemaal wat beter zal gaan met onze katten.

Later ben ik nog bij iemand langsgeweest die mijn horoscoop en jaarhoroscoop heeft "getrokken". Dit was heel verhelderend en zo herkenbaar. Blijkbaar ligt je karakter al bij je geboorte vast in je horoscoop. Natuurlijk wordt je gevormd door je ervaringen gedurende je leven, maar in de basis verandert je karakter dus nooit. En ik vind het toch treffend dat iemand die helemaal niets van mij weet, toch feilloos weet te vertellen hoe ik in elkaar steek. Soms kon ze een aantal dingen niet helemaal plaatsen (waarom een creatief persoon die graag "op gevoel" werkt, terecht is gekomen in een financixc3xable functie, waarin de materie eigenlijk niets met gevoel te maken heeft), en daar hebben we het dan ook voornamelijk over gehad. Ze zag namelijk ook dat ik ergens geremd wordt om mijn creatieve ik veel meer te laten gelden, wat werk betreft. Die kon ik wel plaatsen. En om dat "op te lossen" heb ik het in mijn privxc3xa9-leven blijkbaar zo geregeld dat de dingen "met gevoel" het gemis daarvan op mijn werk kunnen compenseren. Zo houd ik het voor mezelf dus leuk. Ze zei ook dat dat ik de functie die ik nu heb beter in de zorg kan uitvoeren dan in de accountancy of bij een bank. Dan heeft het toch nog iets met "gevoel" en "zorgen voor" te maken. Daar zit natuurlijk wel wat in.

Ze zei ook dat ik liever mensen om me heen heb die net als ik met/over "gevoel" praten. Een hele avond over koetjes en kalfjes praten (materiele zaken) is niets voor mij. En daar had ze een punt. Voor mij is een avond pas echt geslaagd als ik een goed gesprek heb kunnen voeren over wat iemand beweegt of wat iemand bezig houdt. Gesprekken die echt binnenkomen, zeg maar. Vandaar dat mijn echte vriendschappen me heel dierbaar zijn. Juist omdat ze niet oppervlakkig zijn. En vandaar ook dat ik een hele dag vergaderen op het werk eigenlijk helemaal niet leuk vind. Laat mij maar lekker werken aan een analyse of uitzoekklus. Daar kan ik nog wat "gevoel" in kwijt.

Diezelfde persoon heeft ook nog mijn jaarhoroscoop getrokken en dat behelst eigenlijk de periode van mijn laatste verjaardag naar mijn volgende verjaardag. Ze legde uit in welke situatie ik nu zit en waar ik op dit moment mee worstel. En dit klopte helemaal. Ook heeft ze me wat dingen verteld die me kunnen helpen de situatie te hanteren en waar mijn kracht ligt.

Het komt er op neer dat ik op dit moment aan het leren ben hoe ik beter kan communiceren. Hoe breng ik mijn innerlijk in overeenstemming met mijn buitenkant. Want mensen zien een heel andere Margot dan ik van binnen ben. Ik weet nu hoe ik dit ongeveer moet aanpakken. Nu maar hopen dat de wereld om me heen dat straks ook aan kan. Ik laat vanaf nu namelijk niet meer met me sollen! En ik hoop de kat ook niet meer. Dan is deze druilerige zaterdagmiddag in november toch een keerpunt geweest.