Kerkweekend

Afgelopen weekend moesten we veel zingen met ons koor. Vrijdagavond was er een avondwake voor een dorpsgenoot, en zaterdag hebben we ook bij de begrafenis gezongen. Tijdens de avondwake heb ik ook nog solo gezongen, een liedje van Rob de Nijs. De hele week had ik al een beetje last van mijn stem (beetje hees enzo), maar gelukkig was daar vrijdagavond niets van te merken. De familie vond het gelukkig erg mooi en dat is het belangrijkste. De meeste mensen vragen me altijd hoe ik dat kan, tijdens zulke gelegenheden solo zingen. In het begin vond ik het ook wel moeilijk, zeker omdat je meestal vlakbij de kist staat met de microfoon. Maar als ik de persoon of familie in kwestie niet zo heel er goed ken, dan gaat het over het algemeen wel. Zou het te dichtbij komen, dan zou ik het niet kunnen, denk ik. En verder blijf ik tijdens het liedje ook stug naar de dirigent of op mijn tekst kijken, want als ik huilende mensen zie, dan krijg ik het ook te kwaad.
Maar het belangrijkste is dat de familie het mooi vindt en er een beetje troost bij vindt, daar doe je het voor.
Eigenlijk zijn de avondwakes en begrafenissen wel de gelegenheden die mij het meeste bijblijven. Er hangt altijd een bijzondere sfeer in de kerk, een gevoel van verbondenheid. Het koor zingt meestal ook wat ingetogener en meer met gevoel.

Gisteravond moesten we ook zingen tijdens een gewone geplande mis. Er kwam iemand vertellen over Memisa, dus dat was weer eens wat anders dan de preek van de pastoor. En verder hebben we leuke liedjes gezongen en ging het, op een klein dingetje na, wel goed. We moesten ergens een regel in het refrein herhalen, maar normaal gesproken zingen we het refrein dan 2x en dat was niet in het boekje aangegeven, dus we wisten niet wat we precies moesten inzetten na het 1e refrein. Dus werd het tweede refrein instrumentaal en moesten we alsnog inzetten. Maar niemand wist precies of we nou het refrein gingen inzetten, of die laatste regel. Dus het ging enigszins aarzelend. Maar de mensen hebben het vast niet opgemerkt, denk ik.

Maar ik ben voorlopig weer genoeg naar de kerk geweest. Oh nee, dinsdagavond weer repetitie, in de kerk, haha. Nou ja, jullie weten wel wat ik bedoel. Ik ga nog even genieten van mijn vrije zondag. Straks naar vriendinnetje Marjolein en dan is de zondag ook alweer bijna voorbij. Time flies…