Relaxte zondag

Tien voor twaalf alweer, de zondag is dus alweer bijna om… Waarom gaat de tijd altijd zo snel in het weekend en langzaam doordeweeks? Eigenlijk zou ik wel wat langer weekend willen hebben. Dan kom ik misschien nog eens aan mezelf toe. Ik zei het gisteren nog tegen Paul, ik kan me niet heugen dat ik gewoon een hele middag lekker op de bank heb zitten lezen zonder het gevoel te hebben dat ik nog zoveel moet doen. Echt ontspannen kan ik de laatste tijd alleen nog maar in slaap, lijkt het wel.

Maar afgelopen weekend heb ik zeker wel een paar ontspannen momenten gehad hoor, wees gerust. We moeten het gewoon een beetje plannen. Gisteravond zijn we ouderwets in slaap gevallen op de bank, kun je nagaan hoe relaí we waren, haha! Om vervolgens om half drie wakker te schrikken met een zere rug van het krom liggen. We zijn maar gelijk doorgegaan naar bed, waar we eerst nog even het bed op moesten maken. Paul had nog gezegd om dat eerder te doen, maar ik had er toen geen zin in. Als ik mijn bed verschoon, wil ik er ook gelijk in gaan liggen, heb ik gezegd. En zo gezegd, zo gedaan. Bed opgemaakt en er gelijk ingedoken en lekker verder geslapen totdat vanmorgenvroeg de wekker weer ging.

Revival moest zingen vanmorgen, vandaar dat ik er zo ‘vroeg’ uit moest. De dienst begon om tien uur en ik moest al om half tien aanwezig zijn om nog wat in te zingen met het koor (bijna een soort generale repetitie, maar goed). De dienst verliep verder wel goed. De liedjes sloten mooi aan op het thema en er werd ook nog een muzikaal intermezzo ten gehore gebracht op orgel en trompet (Ave Maria) ter ere van een verjaardag. Dat was wel heel mooi. Tot slot kregen we nog een warm applaus en daarna konden we lekker naar huis.

Ik ben nog even langs mijn ouders gegaan voor een kopje thee. Sjellie was er ook, dus dat was wel even gezellig. Ik heb braaf de koekjes afgeslagen en een stuk fruit genomen. Ik kan het (af en toe) wel! Rond een uur of twee ben ik weer op huis aan gereden, waar Paul zowaar al wakker was. De rest van de middag heb ik besteed aan het opruimen van de kasten in de kamer, totdat Arie en Liesbeth met de kids langskwamen voor de gezelligheid. Roos was lekker in de weer met Nibbit (snoepjes geven, aaien etc.) en mijn keyboard, en Tygo dartelde ook gezellig rond de tafel. Hij kan al zelf staan en heel voorzichtig een paar pasjes zetten. Nog even en hij is niet meer houden, vrees ik. Maar het is een lekker mannetje, af en toe komt er een big smile op zijn gezicht, zo lief!

Het hele spul ging rond een uur of zes weer naar huis en daarna heb ik nog even een was gedraaid en wat rommel opgeruimd totdat het tijd werd om te gaan koken. Het stond wel niet op het menu, maar ik had even een SAS-moment en heb er spaghetti van gemaakt. Gebakken aardappelen met sla doen we een andere keer wel weer, dat eten we al zo vaak. En de spaghetti was heerlijk, maar ik kreeg het niet allemaal op. Je kunt wel merken dat je maag aan het inkrimpen is hoor. Even lekker bunkeren is er niet meer bij, hihi!

Na het eten ging Paul weer verder aan de website van de MPN en ik heb het geboortekaartje voor mijn collega’s eindelijk eens afgemaakt. Sjellie had vrijdagavond de rest afgeborduurd, dus ik hoefde het alleen nog maar op een kaartje te plakken met een extra stukje karton erachter. En zo is hij dan geworden:

Sjellie heeft van het oorspronkelijke geboortekaartje een borduurpatroon gemaakt en daar is dit dus het resultaat van. Ik hoop dat ze hem mooi vinden. Ik vind hem zelf wel heel schattig. Maar wel veel werk hoor, dat borduren kost toch nog meer tijd dan je denkt. Maar goed, hij is klaar en gaat morgen op de post.

Verder heb ik nog even wat dingetjes gedaan voor de website van de MPN (tekstjes redigeren) zodat Paul weer verder kon. We hebben ook nog wat leuke dingetjes gefreubeld (animatie-gifjes) die niet voor publicatie vatbaar zijn, zelfs niet hier op mijn logje. Maar wel erg leuk, hihi! Gelukkig hebben Paul en ik een beetje dezelfde humor.

En nu is het dus tijd om naar bed te gaan. Morgen weer een druk dagje en het begin van een drukke week. Maar wel een leuk drukke week, mag ik hopen. We zullen zien, jullie lezen het vast wel hier op mijn logje, dus ik zou zeggen, welterusten en tot logs maar weer!