Afrikamuseum

Donderdag 29 september was het jaarlijkse dagje uit van het werk. Met zo’n 100 man gingen we een dagje op de Afrikaanse tour in het Afrikamuseum in Berg en Dal (richting Nijmegen).
We vertrokken kwart voor tien vanaf het AMC en reden fijn een file tegemoet, maar dat mocht de pret niet drukken… Wij hadden lol voor tien in de bus. Ik zat gezellig naast Karin, mijn werkvriendinnetje en voor ons zat Maria, van de inkoopondersteunig. Die klets ook voor tien, dus we kwamen de file wel door.

Rond half twaalf kwamen we bij het Afrikamuseum aan en daar gingen we gelijk lekker lunchen. We kregen een lekker kopje soep en daarna kon je nog even langs het broodjesbuffet. Erg goed geregeld allemaal.

Na de lunch werden we in vier groepen verdeeld en begon het middagprogramma. Ik ging eerst met de workshop kralen rijgen beginnen. We kregen van Esther eerst wat uitleg over afrikaanse kettingen en de betekenis er achter. Dat was wel heel interessant. Het blijkt dat in Afrika de vrouwen een ketting met een boodschap maken voor de man die ze leuk vinden. En zo’n ketting betekent dan zoiets als, ik vind je leuk, maar je moet nog iets meer van dit en iets meer van dat hebben en dan wordt het misschien wel wat met ons (zo even kort door de bocht gezegd). En daarbij spelen de kleuren dus een heel belangrijke rol. Rood stond voor huilen/tranen en zwart voor duisternis, dus die kleuren moest je maar niet te veel gebruiken geloof ik. En paars was ook iets slechts.

Daarna mocht je zelf je eigen ketting maken. Omdat we wat langer geluncht hadden, kregen we maar een half uurtje de tijd om wat in elkaar te knutselen, maar het resultaat mag er toch wel wezen. Ik heb een kettinkje in de kleuren blauw en wit gemaakt. Wit staat voor liefde en blauw voor vrijheid. En daarnaast zijn het ook gewoon mooie kleuren

Na het kralen rijgen was het tijd voor boogschieten en blaaspijpschieten. In het eerste onderdeel heb ik belabberd gescoord, al was mijn techniek wel goed (heb je toch nix aan, ’t zijn de punten die tellen…). Het blaaspijpschieten ging wel heel erg goed. Doordat de capuchon van mijn regenjas tot over mijn ogen hing (het regende jammer genoeg) heb ik blind geschoten en tot twee keer toe in de roos, dus dat was het betere werk! En goed voor het eindresultaat natuurlijk.

Na deze ervaring was het tijd voor een theepauze. We kregen thee in van die emaille bekers, echt heel grappig. Kees nam een biertje (ze hadden ook bananenbier) en dat moest ‘ie vanuit een kokosnoot drinken. Leuk hoor.

Na de pauze was het tijd voor een rondleiding door het Afrikamuseum (buitengedeelte). Dat was wel heel leuk. We kregen uitleg over vijf verschillende soorten nagebouwde Afrikaanse dorpjes en het was heel leuk om te zien hoe de mensen in die landen leven. Je kunt je het bijna niet voorstellen! De gids kon trouwens erg leuk vertellen en dat maakt zo’n rondleiding dan toch wel heel interessant.

Na de rondleiding moesten we nog even een kompastocht doen, maar het begon zo te plenzen dat we vroegtijdig zijn teruggegaan, ook omdat we geen vertrouwen in onze kompaslezeres (sorry Sandra). We zagen het niet zo zitten om te verdwalen in die hoosbui…
En zo waren we even later weer terug in het restaurant en gingen we wat warms drinken. Ik had maar een lekkere warme choco genomen, daar kwam ik wel van bij.
En even later kwam de rest ook allemaal binnendruppelen (letterlijk en figuurlijk). Iedereen had het erg leuk gehad die dag, als ik het zo hoorde, dus dat is wel fijn om te horen. Het is toch altijd weer afwachten hoe de iedereen het beleeft.

Even later deed Maarten van Centipede de prijsuitreiking. Helaas heeft onze groep niet gewonnen (lag vast aan mijn boogschietpunten, zero zero zero…) en ging groep B er met de prijzen vandoor. Volgend jaar beter…

Na de prijsuitreiking kregen we pindasoep en daarna was het buffet geopend. We hebben lekker zitten smikkelen van de afrikaanse gerechten en we lieten het ons goed smaken. Een dagje buitenlucht maakt je wel hongerig.
Rond een uurtje of zeven kwam de directeur eindelijk aan (hij kon die dag niet mee vanwege een belangrijke vergadering) en sprak hij ons nog even toe. De feestcommissie kreeg nog een vet applaus van iedereen en we kregen ook nog een kadootje als blijk van waardering.

Daarna was het tijd om weer met de bus huiswaarts te keren en rond half tien waren we weer op het AMC-terrein. Ik heb per ongeluk wel mijn regenjas in de bus laten liggen, dus ik hoop dat ik die nog terug vind… Maar voor de rest was het een hele leuke en geslaagde dag, ondanks de regen. En nu maar eens bedenken wat we volgend jaar weer gaan doen…

Binnenkort zet ik nog wel effe wat leuke fotoos bij deze log. Zien jullie mijn collegae ook eens.