Revival-BBQ met mannen!

Zaterdagavond hadden enkele aanhangers van leden van ons koor een BBQ georganiseerd voor koorleden met aanhang. Normaal gesproken wil het gros van de leden de partner niet meenemen tijdens het jaarlijkse uitje en dat vonden enkele mannen toch wel jammer. Die misten de echte Revival-gezelligheid. Vandaar dat zij zelf een gezellige avond met hapjes en drankjes wilden organiseren. Partners van Revival waren meer dan welkom, en de Revivallers zelf natuurlijk ook.

Het was echt een supergezellige avond. We verzamelden bij mij voor de deur, althans, degenen die mee wilden gaan fietsen. En zo gingen we in colonne richting Nieuwveen. Onderweg was het weer Revival ten top, kwekkerdekwekkerdekwek. Die mondjes staan niet stil, en dan komt er nog geen zangnoot uit ook. Maar ja, het is ook niet gezellig als iedereen zijn bek houdt, dus…
Een kwartiertje later kwamen bij de plaats van bestemming. Er waren nog niet veel mensen, en iedereen stond een beetje onwennig op het terras, maar al gauw kwam er een hele bups naar buiten en was die onwennigheid wel over. Sjellie, auntie Kneel en ik gingen met een bakkie thee in de leeuwenkuil zitten en naarmate de avond vorderde kregen we steeds meer gezelschap.

Het eten was echt heel goed verzorgd. Lekkere salades en met Hans en Piebus als braaikokkies aan de BBQ was het een echt feestje. Het vlees was mjammie en vooral… goed gaar. Daar zorgt Piebe wel voor. Onder het eten en drinken door heb ik nog wel een paar leuke gesprekken gehad, o.a. met Thea en Sonnie. Met Sonnie kan je altijd zo lachen. Leuk mens is dat. Daar moesten er meer van op de wereld rondlopen. Dan zou er veel meer gelachen worden.

Toen iedereen zijn buikje rond gegeten had toverde Peter zijn gitaar uit de koffer en was het tijd om rond het kampvuur te gaan zingen. Er werd een vuurkorfje met hout in de hens gestoken (stelletje pyromaantjes erbij, altijd goed) en van lieverlee kwam iedereen de leeuwenkuil in en sommigen gingen er ook snel weer uit vanwege enkele slakjes. Die kwamen op de bierlucht af, haha!
Maar we hebben dus de hele avond daar zitten zingen. En Peter maar spelen, bijna alles uit zijn hoofd ook nog, knap hoor. Maar je begrijpt dat het echt supergezellig is, lekker zingen met zijn allen, drankje erbij, smeulend vuurtje dat af en toe oplaaide… Helemaal toppiejoppie!
We hebben zo’n beetje alle smartlappen en meezingers wel gehad en daarna begonnen we gewoon weer opnieuw. Best lastig om wat te verzinnen. Ik had mijn gitaarboeken mee moeten nemen. Maar da’s achteraf kijken.

Altijd jammer dat er ook een einde aan zo’n avond moet komen. Maar we wisten geen liedjes meer te zingen en het werd toch wel fris buiten. Dus er gingen er steeds meer naar huis. Tja, dan kunnen wij niet achter blijven natuurlijk. Sjellie ging ook naar huis (maar die had een thuiswedstrijd dus daar kon ik niet erg lang mee optrekken; welgeteld 10 seconden, toen sloeg ze al af, haha). Ik ben met Peter meegefietst richting het Noordeinde en daarna het laatste stuk alleen verder. Thuisgekomen heb ik in mijn enthousiasme gelijk de gitaar weer eens van stal gehaald en heb ik nog een half uurtje zitten pingelen. Ploppie zal wel gedacht hebben… Maar dan stopt ‘ie zijn hoofd maar effe onder zijn kussen hoor. Of ploppie-proppies in zijn oren. Kan mij het schelen.

En daarna lekker gaan slapen, nog nagenietend en Hazes neurixc3xabnd… (deze brief bind ik vast, aan mijn moeder…)
Al met al heb ik een hele leuke avond gehad, zo eentje die me nog lang zal heugen denk ik!