Reisverslag Malta, dag 4

Donderdag 26 mei 2005 – Dag 4

Opnieuw een excursiedag vandaag. De wekker ging daarom alweer vroeg af, om 7:15 uur al. Onder de warme douche (ik begin al te wennen aan het chemisch ruikende water) was het heerlijk wakker worden. Jammer dat Deb er ook nog onder moest voor het eten, dus ik kon er niet al te lang van genieten.
Toen ook Deb de slaap uit haar oogjes had gespoeld en weer fris de wereld in keek, gingen we onze neus achterna richting de ontbijtzaal. Benieuwd of er een verandering op het menu stond, al was dat niet waarschijnlijk. Helaas, nog steeds het zelfde saaie ontbijt, no surprise at all…
Om 9:00 uur zaten we alweer in het (dikke lippen-)busje. Vandaag gingen we eerst naar de Limestone Heritages, een niet meer in gebruik zijnde steengroeve die is omgebouwd tot museum.
Na een enerverend ritje naar de steengroeve waren we blij dat we weer uit het busje mochten. Met zijn allen op elkaar gep(l)akt is toch niet zo fijn als je over hobbelwegen wordt geleid. Maar zoals altijd hoorde je niemand klagen, we waren allang blij dat we niet hoefden te lopen in de toch al opkomende hitte.
Bij de Limestone Heritage aangekomen kregen we eerst een leuk filmpje voorgeschoteld en dit keer kregen we een werkende micky mouse koptelefoon. Erg charmant . En Deb helemaal, want de rits van haar mooie rooie nieuwe broek was stuk, waardoor haar sexy ondergoed tevoorschijn kwam. Gelukkig werd het al snel opgemerkt, anders had ze misschien de hele dag voor aap gelopen (en maar denken, waarom lachen al die mannen zo lief naar me…). Helaas lukte het niet de rits weer in het gareel te krijgen, maar dat zou later helemaal goed komen. Dan maar even de boel bedekken tijdens de rondleiding met de walkman. Liepen we daar met zijn allen weer met die micky mouse dingen. Heb er nog geinige kiekjes van gemaakt. Het museum was best leuk ingericht. Je kreeg tenminste een goed beeld van hoe de mensen vroeger in dat kalksteen zaten te hakken om er stenen uit te krijgen. Later kwamen daar uiteraard machines voor in de plaats en ging het allemaal veel sneller en makkelijker.
Na de wandeling door de groeve heeft Diana met man en macht geprobeerd de rits van Deb dicht te krijgen. Dit is uiteindelijk ook nog gelukt, met niettang en naald en draad kom je een heel eind. En gelukkig was het zo gemaakt dat Deb gedurende dag nog gewoon kon toiletteren, anders werd het wel een problematisch verhaal. Maar we hebben er in ieder geval van geleerd dat we op een volgende reis in ieder geval een naaigarensetje in de koffer moeten stoppen, hihi.
Terwijl Deb werd dichtgeknoopt heb ik nog wat souveniertjes gekocht. Ik heb een minibeeldje gekocht van kalksteen, de “liggende dame”. Dat is het oudste beeldje dat op Malta gevonden is. Leuk voor bij de verzameling reisbescheiden. Verder heb ik nog wat kaarten gekocht en wat foldertjes voor het plakboek gescoord.

Even later mochten we weer de bus in en gingen we naar de beroemde karrensporen kijken en, vlak daarbij, de Dingli Cliffs. Vanaf de karrensporen zijn we richting de Dingli Cliffs gelopen, even het benauwde busje uit.
De karrensporen zijn op zich wel bijzonder op Malta, te meer omdat niemand echt een verklaring heeft t.a.v. het ontstaan van de sporen. De wetenschappers kunnen er tot nu toe alleen nog maar naar raden.
Het was maar een klein stukje richting de Dingli Cliffs en ondertussen liet Diana de flora en fauna van Malta de revue passeren, de kappertjesplant, de vogeltjes (die door sommige Maltezen wreed neergeschoten worden vanuit een stenen hutje omdat het een lekkernij schijnt te zijn) en nog veel meer plantjes waar ik de naam niet meer van weet.
Vanaf de Dingli Cliffs zouden we prachtig uitzicht hebben, het hoogste punt van Malta. Helaas pindakaas, vanaf zee kwam een mist opzetten waardoor we vrijwel niets konden zien. Jammer…
Met zijn allen weer het busje ingestommeld en op weg gegaan naar Rabat, waar we wat vrije tijd zouden krijgen.

In Rabat aangekomen werden we afgezet bij een enorm kitscherig versierde kerk. Blijkbaar was het feest van de beschermheilige van de stad op komst en dan werd de kerk en het hele dorp versierd. Deb en ik zijn eerst een lekker ijsje gaan eten en daarna zijn we nog even in de grot van de apostel Paulus gaan kijken. Paul Johannes Paulus is hier ook nog geweest en daar waren ook foto’s van in een gedenkteken. In deze grot heeft de apostel Paulus volgens de overleveringen gevangen gezeten. Of het echt waar is weet niemand, maar volgens de overleveringen heeft Paulus vlak voor de kust van Malta schipbreuk geleden en heeft hij enige tijd gevangen gezeten op Malta. Nou ja, het was wel lekker koel in Paulus’ grotje, dus het was wel even een welkome bezienswaardigheid.
Even later stonden we weer buiten en hebben we even lekker in het zonnetje gezeten op de bankjes naast de kerk, totdat het tijd was om te verzamelen. Deb had weer eens “fans” en zat druk te sms-en. Toch wel handig hoor, zo’n mobieltje. Kun je toch het contact met het vasteland in stand houden.
Op de afgesproken tijd was de hele ploeg weer compleet en zijn we richting Mdina gelopen, de oude hoofdstad van Malta. We gingen de poort door en zijn door de straatjes heen gelopen. Ondertussen vertelde Diana het een en ander over de geschiedenis. Op een gegeven moment stonden we op de stadsmuur en hadden we mooi uitzicht op St. Julian’s en Valetta. Eindelijk de spiegelreflexcamera met telelens maar eens van stal gehaald, die ging tenslotte niet voor niets mee elke dag de tas in. Gauw wat mooie kiekjes gemaakt en daarna kregen we een uurtje de tijd om wat te eten.

In de reisgids stond een heel leuk restaurantje waar je heerlijk kon high-tea-en en ondertussen van het prachtige uitzicht kon genieten. Maar Diana waarschuwde ons dat het heel lang zou duren voordat je geholpen werd, want het was al erg druk op het terras. We zijn dus maar doorgelopen en uiteindelijk bij Palazzo Constanzo beland. Het was er in ieder geval heerlijk koel en ze hadden er heerlijke Italiaanse pasteitjes. En de cola ging er ook wel in, want van die hitte kreeg je behoorlijke dorst. Binnen was het wel leuk ingericht. Er stond al een ridder voor de deur (waar ik natuurlijk mee op de foto moest) en binnen was het ook middeleeuws ingericht. Zelfs de bediening had een leuk dirndl-jurkje aan. Waarschijnlijk keek ze daarom niet zo vrolijk…
Nog een paar leuke kiekjes gemaakt van het glas-in-lood raam en de leuke vlaggetjes aan de muur. En uiteraard de gebruikelijke vreet-foto’s. Bonnetjes en servetjes weer bewaard voor het plakboek en toen konden we weer op weg. Eerst nog even naar het toilet gegaan. Gelukkig kon Deb haar broek nog uit krijgen en hoefde ze het niet de hele dag op te houden . Met een volle maag en een lege blaas gingen we op weg naar St. Johns Cathedral, waar we om 14:15 uur weer moesten verzamelen. Het was lang wachten op de rest. De twee ouwe taarten waren toch gaan high-tea-en, ondanks de waarschuwing van Diana. Eigenwijze oudjes…
Maar uiteindelijk zijn we zonder hun de kerk alvast ingegaan en sloten ze later weer aan.

St. Johns Cathedral was indrukwekkend mooi. Er hingen dieprode damasten kleden aan de wand en de marmeren vloeren waren prachtig. Eigenlijk mochten we geen foto’s maken, maar met een digitale camera kun je heel ongemerkt en zonder flits de prachtigste foto’s maken. Vooral die van het plafond zijn erg goed gelukt. Gewoon je camera op een stoel leggen en klikken maar. Je kon alleen niet goed zien wat er op kwam te staan, maar uiteindelijk heb ik toch een paar mooie foto’s kunnen maken. Ik probeerde later nog een mooie marmeren grafplaat op de foto te zetten, maar hij was steeds bewogen. Gelukkig had Deb een vastere hand en heeft zijn hem wel mooi kunnen vastleggen. Volgende keer toch maar zo’n statiefje meenemen op vakantie (en een naaisetje voor als Deb weer uit d’r broek barst, haha ).
We hebben zo’n twintig minuutjes in de kerk rondgelopen en daarna mochten we weer de zinderende hitte in, op weg naar de bus. Voor de kathedraal stond nog een kanon dat in Nederland gemaakt was. Dat stond er ook op, grappig hoor. Als het niet in de reisgids had gestaan, hadden we dat nooit gezien. Toch wel handig dus, enig voorbereidend leeswerk te verrichten.

Rond een uur of drie zaten we weer in de bus en gingen we naar Ta’ Qali, een soort kunstenaarsdorpje. Er stonden allerlei loodsen waar je typisch Maltees handwerk kon kopen, zoals aardewerk, Mdina glas en zilver. Ik heb lang getwijfeld of ik een zilveren Malta-kruis zou kopen dat met een soort filigraantechniek gemaakt werd, maar uiteindelijk toch maar niet. Ik heb al een mooi gouden hangertje van Pauluzzz gekregen en dat heb ik eigenlijk altijd om. Verder zijn we nog even op zoek geweest naar een leuk fotolijstje, maar uiteindelijk met niks weer de bus in gegaan. Maar zolang hadden we nu ook weer niet de tijd om even te winkelen. Iedereen had het wel een beetje gehad geloof ik.

Even later kwamen we aan bij de Mdina glass-blazerij. Hier was het oppassen geblazen, want alles wat je in de winkel brak, moest je ook betalen en het was me toch duur spul! Maar erg mooie dingen hebben we daar gezien hoor. Via de winkel kon je ook nog even een kijkje nemen in de glasblazerij zelf. Leuk om te zien hoe alles precies in zijn werk gaat zeg. In de winkel zat ook nog iemand hele kleine priegeldingetjes te maken. Diana gaf ons nog de tip om even in de koopjeshoek te kijken. Hier stonden wat goedkopere dingen die niet helemaal perfect waren. Maar zelfs dan was het nog best prijzig. Uiteindelijk toch maar niets gekocht en alleen wat foto’s van de glasblazers en de kunstwerken in de winkel genomen. Vooral dat aquarium en de paardenkop vond ik erg mooi. Ik heb maar niet naar de prijs gekeken, want het zal wel niet te betalen zijn geweest. En het zou dan toch stuk gaan in je koffer zeg…

Even later gingen we weer met zijn allen in het bussie, eindelijk op weg naar het hotel. Ik had het ook wel een beetje gehad hoor. Zo’n hele dag slenteren in die warmte, daar word je best moe van.
Rond vijf uur waren we weer bij het hotel en heb ik eerst maar even wat water en een paar kaartjes gekocht in de winkel naast het hotel. In onze kamer aangekomen heb ik gelijk mijn schoenen en sokken uitgegooid en ben ik lekker op het balkon gaan zitten. Effe bijkomen hoor…
Ondertussen ook maar even het logboekje bijgewerkt (anders weet ik echt niet meer wat we per dag gedaan hebben) en toen was het tijd om een verfrissende douche te nemen en het zweet van me af te spoelen.
Nou, daar knapte ik wel weer van op zeg. Je voelt je gelijk weer een ander mens.
Deb had een andere manier gevonden om bij te komen, want die was lekker aan het snurken op haar bedje (aaaaah, schatje hoor, als ze slaapt, haha!). Helaas vergeten een foto te maken die ik later weer tegen haar kon gebruiken, dom dom dom…
Om Deb niet in haar middagtukje te storen ben ik lekker op het balkon gaan zitten lezen in “Alexander”. Erg mooi, maar wel een dik boek hoor. Maar die krijg ik wel uit, al duurt het effe.
Ik heb ook nog kaartjes geschreven voor Sjellie, mutti & pipa en Pauluzzz en natuurlijk het AMC (gnagna, ik ben op vakantie en jullie moeten werken!). Ondertussen was Deb ook weer in het land der levenden (werd vast wakker van de honger) en ging zij zich ook een beetje opfrissen en de slaap uit haar oogjes wassen.

Om half negen waren we klaar voor vertrek en gingen we weer een lekker restaurantje opzoeken. We zijn deze keer niet ver weg gegaan, en vlakbij het hotel zijn we neergestreken in een leuk tentje. We bestelden een lekker kippensoepje vooraf en als hoofdgerecht een pizza. Ik had uiteraard een pizza hawaii genomen, mjammie!
Ondanks onze trek hadden we er toch nog een hele kluif aan, ik kreeg hem toch echt niet op en Deb ook al niet. De serveerster vroeg zelfs of we ze mee wilden nemen toen ze af kwam ruimen, haha!
Als toetje toch nog maar een cappuccino genomen en daarna “all stuffed” weer naar het hotel gewaggeld om daar nog even uit te buiken op het balkon. Het was heerlijk weer nog, ondanks dat het al donker werd en we hebben nog tot laat op het balkon gezeten. We hoefden namelijk toch niet vroeg op de volgende dag, want we hadden lekker vrij. Dat werd dus laat ontbijten en we zouden wel zien wat we gingen doen, hebben we besloten voordat we gingen slapen. Mmm, het leven is verrukkelijk op Malta…