Trouwen trouwen met strikkies aan je mouwen…

Gisteravond had ik koorrepetitie. We gingen oefenen voor de bruiloft van een dochter van een koorlid, aanstaande vrijdag.
Eigenlijk was het wel heel gezellig. Zingen ging redelijk, ik kan wel merken dat mijn stem niet meer zo geoefend is als jaren geleden. Toen zong ik, behalve in het koor, nog een in bandje en zong ik samen met Mathieu nog regelmatig voor de leut met de gitaar.
Maar na twee keelontstekingen op een rij afgelopen winter en alleen nog maar zingen in het koor (en per maand twee keer moeten missen wegens gemeentevergaderingen) is het maar moeizaam mijn stem weer een beetje op niveau te brengen. En ik moet vrijdag wel twee solo’s zingen, dus ik hoop maar dat het een beetje goed gaat. Misschien maar eens over zangles gaan nadenken… En de rest van de week mijn -piep- dichthouden, haha!

De gouwe ouwetjes van gisteravond maakten wel dat we een beetje melig werden achterin bij de sopranen. Het zijn ook altijd dezelfde liedjes die we zingen bij een trouwerij.
Mocht ik ooit nog eens gaan trouwen, dan wil ik een geheel ander repertoire heb ik al gezegd. Al moeten ze er een jaar voor oefenen, hahaha!
Sjellie helpt wel met teksten maken en ik doe zelf de arrangementen wel. Weer zo’n Aartman en Aartman-sterproduktie. Komt vast goed.
Als Sjellie ooit gaat trouwen moet ik “nothing’s gonna change my love for you” van Glenn Madeiros (hoor je ook nooit meer wat van) zingen. Pfff, zal wel een hele opgave worden. En dat terwijl ze voor mij niet eens een liedje solo wil zingen, zelfs niet als ze een heel jaar mag oefenen!

Maar voorlopig is dat allemaal nog heeeeeeeeeeel ver weg. Pauluzzz en ik hebben vorige maand pas onze vier-maanden-vechtvereniging gevierd, zoals dat heet. En binnenkort alweer onze vijf maanden-vechtvereniging. Het lijkt al wel veel langer, wel jaaaaaaaaaaaaaaaaaaren, hihi! Komt omdat het zo’n schat is. Love ya, moppie!

Na de repetitie nog even bij poe en moe op de bank gehangen en een beetje melig gedaan. Kwam ook door het tv-programma waar we naar aan het kijken waren. Daar zat een man in met wel hele grote flappers van oren. Je zal er maar mee geboren worden…
Uiteindelijk toch maar zu hause gegangen en nog even met die Pauluzzz gebabbeld voordat ik ging slapen. Altijd gezellig, ff bijbeppen voor het slapen gaan. Kuzzzy en welterusten en tot morgen maar weer. Want voordat we naar het werk gaan bellen we ook nog effe. Net een mobiele eenheid, haha!

Maar aan alles komt een einde, dus ook aan dinsdag 17 mei. De dag dat mijn Alfredje en Kwakpoes en de Freggle (mijn kat die nog bij mijn ouders woont) jarig waren. Toevallig dat ze alledrie op dezelfde dag jarig zijn. Van Alfred en Kwakpoes is dat niet zo toevallig, want die kwamen uit hetzelfde nest. Maar Freggle is 8 jaartjes ouder dan Alfred en Kwakpoes en die zijn 8 jaar geworden. Reken dus maar uit hoe oud Freggle is geworden! En hoe doet ut nog steeds, mijn dikkiedikkedoerak, de ouwe knulleman.
Maar Alfred en Kwakpoes kregen nog een feestmaal voordat ik ging slapen (pfff, je rook die zooi door het hele huis heen, om misselijk van te worden, maar goed, het is feest) en hebben de hele nacht voor pampus gelegen met hun buikjes vol. Lekker stel, zo met zijn drietjes, aan het knorren!