haaa haaaaa haaaaaatsjoe!

Sinds vrijdagmorgen ben ik al verkouden en loop ik te snotteren en te niezen dat het een lieve lust is. Vannacht kwam daar nog een griepachtig iets bij. Flink aan de spuitpoep en mijn maag heeft ook geprotesteerd tegen hetgeen ik er bij het avondeten had ingestopt. En dat lag niet aan mijn moeders kookkunst hoor, de bami was echt heeeeeerlijk!
Je zou dus kunnen zeggen dat ik vannacht aan alle kanten leeg liep. Goede reden om thuis te blijven en dit virus in bed uit te zweten.
Zo gezegd zo gedaan. Tegen het einde van de morgen was ik weer enigszins opgeknapt, gelukkig. Ik vreesde al dat ik het komende lange weekend in bed zou moeten doorbrengen i.p.v. met mijn vriendje.

Vanmiddag verder niet zoveel gedaan, behalve wat boodschapjes gedaan (pitamientjes inslaan!) en die eeuwige was en afwas wegwerken. Vooral aan het laatste heb ik een bloedhekel! Ik ben ook hard aan het sparen voor een achmed (vaatwasser), maar er komt steeds iets tussen…

Vanavond ben ik met mijn vader naar de dodenherdenking bij het gemeentehuis in Nieuwveen geweest. Het was er wel weer voor zeg, donkere wolken met miezer-regen. Ik had best medelijden met de leden van Crescendo (orkest uit Nieuwveen). Die zaten in de regen te spelen terwijl de toeschouwers nog onder hun parapluutjes konden schuilen.
Het was wel een mooie herdenking, moet ik zeggen. Het doet je toch wel wat als je met zijn allen zo rond dat oorlogsmonument staat, en dan twee minuten stilte. Er gaat op zo’n moment van alles door je heen. Waar zouden andere (oudere) mensen aan denken? Hoe zou het zijn om in oorlogstijd te leven? Van dat soort dingen.
Ik heb de oorlog zelf niet meegemaakt en kan me er dus ook geen voorstelling van maken hoe het geweest is. Opa Aartman vertelde alleen maar de spannende verhalen en mijn beide oma’s heb ik nooit over die tijd gehoord eigenlijk. En mijn vader was nog te klein, die heeft de oorlog niet bewust meegemaakt.
Ik heb wel altijd een fascinatie gehad voor boeken en verhalen uit de tweede wereldoorlog. Niet zozeer de films, maar wel de boeken. Zo vond ik het boek van Lisette Lewin (een hart van prikkeldraad) prachtig om te lezen, en ook het boek van Tessa de Loo (de tweeling). In deze twee boeken krijg je het verhaal van twee kanten te zien. Het boek van Lisette Lewin gaat over een meisje dat heulde met de duitse soldaten om te overleven en zelfs haar eigen grootouders verraadde. Je kunt je er bijna geen voorstelling van maken dat mensen dat doen, maar dit soort dingen zijn wel degelijk gebeurd natuurlijk. Een mens doet soms rare dingen om te overleven…
En het boek van Tessa de Loo geeft prachtig weer hoe het voor twee zusjes was om, van elkaar gescheiden, op te groeien in Nederland en in Duitsland in oorlogstijd. Moeilijk om begrip voor elkaar op te brengen in zo’n situatie. Prachtig boek!

Al met al vind ik het heel goed om eens stil te staan bij het feit dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend is en dat je daar dankbaar voor moet zijn. Op 5 mei gaan we dat dan ook maar lekker vieren. Paul moet om vijf uur spelen met zijn orkest in park Rijnstroom in Alphen aan den Rijn. Ik ga samen met mijn zus kijken, dus dat is wel gesellie, met Sjellie. Ik hoop wel dat het wat mooier weer is dan vandaag, tenslotte is het feest! Als het erg gezellig wordt, vinden jullie binnenkort vast wel een verslagje op mijn site

Allemaal een fijne 5 mei viering!

Margot.